|
| Zdolności szybkościowe |
2 Sie 06 |
| languages |
|
virtualtrener |
 | Zdolności szybkościowe określają one możliwości organizmu w zakresie przemieszczania całego ciała lub jego części w przestrzeni w jak najkrótszym czasie. Od strony energetycznej ich istotą jest rozładowanie możliwie maksymalnej energii w jak najkrótszym czasie, a więc nadanie ciału maksymalnego przyspieszenia. |
Zasadniczymi elementami integrującymi ten typ zdolności są więc
podłoże energetyczne (źródła beztlenowe) oraz szybkość
skurczu mięśnia (czas rozwinięcia siły maksymalnej) - zależna
w znacznym stopniu od sfery koordynacyjnej. Najważniejszymi predyspozycjami
składającymi się na zdolności szybkościowe są:
- proporcje włókien mięśniowych (FT),
- sprawność układów enzymatycznych rozpadu fosfokreatyny i glikolizy
beztlenowej (MMA),
- czas reakcji i częstotliwość ruchów (koordynacja nerwowo-mięśniowa),
- proporcje dźwigni kostnych.
Typowe efekty motoryczne, w których przejawiają się zdolności szybkościowe to skoki, rzuty, uderzenia (oparte na MMA niekwasomlekowej), sprinty (biegowe, pływackie, kolarskie itp. - oparte na MMA kwasomlekowej), ale również ruch typu zawodowego (np. maszynopisanie) czy artystycznego (gra pianisty, skrzypka itp.).
Ze względu na większy, niż w przypadku zdolności siłowych, udział predyspozycji
koordynacyjnych w zdolnościach szybkościowych, wydaje się, iż ich pomiar
powinien uwzględniać zarówno aspekt energetyczny, jak i koordynacyjny
- winny to być więc dwa testy. W warunkach laboratoryjnych uczeni proponują
pomiar MMA (i to obu komponentów) oraz szybkości ruchów (np. metodą kinematograficzną).
W warunkach badań populacyjnych zalecany jest pomiar maksymalnej pracy
anaerobowej - MPA, obliczanej z wyników testów skoku w dal z miejsca lub
wyskoku dosiężnego (jest to wielkość silnie skorelowana z MMA niekwasomlekową)
oraz pomiar częstotliwości ruchów (np. test piąte tapping według Eurofitu).
Należy jeszcze raz wyraźnie podkreślić, iż pojęcie siły eksplozywnej należy w tym ujęciu do zdolności szybkościowych, nie zaś siłowych, stanowiąc równocześnie pomost łączący (tak jak podłoże anaerobowe) oba te typy zdolności.
| Autor: | virtualtrener |
| Źródło: | "Podstawy Antropomotoryki" Jan Szopa, Edward Mleczko, Stanisław Żak |
| Opracowanie: | virtualtrener © 2003-2008 |
| |