languages

virtualtrener

Opis budowy kości udowej...

Rysunek przedstawiający budowę kości udowej.

Kość udowa (femur)

Jest to najdłuższa kość szkieletu ustawiona skośnie w stosunk pionu. Taki układ jest wynikiem większego oddalenia od siebie koi górnych kości udowych niż końców dolnych (decyduje o tym szero miednicy). Jest to typowa kość długa. Składa się z trzonu, nasady bli i dalszej.

Trzon kości udowej (corpus femoris) jest lekko wygięty do przodl wierzchnia przednia trzonu jest gładka i stanowi miejsce przyczepu dl nej z głów mięśnia czworogłowego uda. Na powierzchni tylnej, w śn wej części trzonu występuje kresa chropawa (linea aspera), w które różnią się wargi boczną i przyśrodkową (labium mediale et laterale). Te w dolnej części trzonu rozchodzą się i ograniczają powierzchnię płanową (facies poplitea). W górnej części warga boczna biegnie w kier krętarza większego, a przyśrodkową przechodzi w kresę międzykrętar;

Nasada bliższa kości udowej składa się z kulistej głowy (caput ris), szyjki oraz krętarzy większego i mniejszego. Głowa w części pośrodkowej ma dołek głowy (fouea capitis) służący do przyczepu więzadła kości udowej (collum femoris) łączy głowę z trzonem, tworząc z nh trzonowo-szyjkowy, wynoszący ok. 125°. W miejscu połączenia szyjki d nem znajdują się dwie wyniosłości kostne - krętarze.

Krętarz większy (trochanter major) jest dużą wyniosłością, na znajdują się powierzchnie do przyczepu mięśni. Pod krętarzem ii wierzchni wewnętrznej mieści się dół krętarzowy (fossa trochanterica) jest również miejscem przyczepu mięśni.

Krętarz mniejszy (trochanter minor) leży po stronie przyśrodkową stanowi miejsce przyczepu mięśni. Krętarze od strony przedniej połowie są kresą międzykrętarzową (linea intertrochanterica), a od strony tył wyraźnie zaznaczonym grzebieniem międzykrętarzowym (crista in chanterica). Poniżej krętarza większego, na tylnej stronie w przędła kresy chropawej znajduje się guzowatość pośladkowa (tuberositas g która jest miejscem przyczepu mięśnia pośladkowego.

Koniec dalszy kości udowej składa się z dwóch kłykci i dwóch na ci. Kłykcie (condyli femoris) dzielą się na boczny (condylus lateralis) środkowy (condylus medialis). Znajdują się na nich powierzchnie ! we, pokryte chrząstką szklistą. Między kłykciami znajduje się głębi międzykłykciowy (fossa intercondylaris). Na przedniej stronie końj szego kości udowej występuje powierzchnia rzepkowa (facies pate) która jest powierzchnią stawową dla rzepki.

Nadkłykcie przyśrodkowy i boczny (epicondylus medialis et lat) są to wyniosłości kostne na odpowiednich kłykciach, będące miejscani czepu więzadeł i mięśni.

Rzepka (patella) jest to kość kształtu trójkątnego, wpleciona w s końcowe mięśnia czworogłowego uda. Powierzchnia tylna tworzy powierzchnię stawową, łączącą się z powierzchnią r kową kości udowej. Podstawa rzepki (basis patellae) jest skierowana do a wierzchołek (apex patellae) ku dołowi.

lista artykułów

góra strony