languages

virtualtrener

Opis budowy kości kręgosłupa...

Rysunek przedstawiający budowę kości kręgosłupa

Wśród połączeń kręgosłupa możemy spotkać zarówno połączenia ścisłe (chrząstkozrosty, więzozrosty i kościozrosty), jak i połączenia ruchome - stawowe. Generalnie połączenia kręgosłupa dzielimy na długie i krótkie. Połączenia krótkie zespalają ze sobą sąsiednie kręgi, natomiast połączenia długie łączą więcej niż dwa kręgi.

Do połączeń długich zaliczamy :

• więzadło podłużne przednie (ligamentum longitudinale anterius) - rozpoczyna się na guzku gardłowym części podstawnej k. potylicznej i biegnie po przedniej powierzchni trzonów kręgów i tarcz międzykręgowych, zachodząc na powierzchnie boczne trzonów kręgów; kończy się na powierzchni miednicznej k. krzyżowej.
• więzadło podłużne tylne (ligamentum longitudinale posterius) - rozpoczyna się na stoku k. potylicznej i przednim brzegu otworu wielkiego, biegnie wzdłuż tylnej powierzchni trzonów kręgów i tarcz międzykręgowych (łączy się ściśle z tarczami międzykręgowymi, rozszerzając się na nich, a zwężając na trzonach kręgów) i kończy w górnym odcinku kanału krzyżowego.
• więzadło nadkolcowe (ligamentum supraspinale) - łączy wyrostki kolczyste kręgów począwszy od C7 aż do grzebienia krzyżowego pośrodkowego.
• więzadło karkowe (ligamentum nuchae) - przyczepia się do grzebienia potylicznego zewnętrznego, guzka tylnego kręgu szczytowego oraz wierzchołków wyrostków kolczystych kręgów C2 - C7.

Połączenia krótkie łączą :

• wyrostki stawowe - są to tzw. połączenia międzykręgowe (juncturae zygapophysiales s. articulationes intervertebrales)(łączą wyrostki stawowe górne i dolne tworząc 23 pary stawów międzykręgowych).
• łuki kręgów - więzadła żółte (ligamenta flava s. ligamenta interarcuata).
• wyrostki poprzeczne - więzadła międzypoprzeczne (ligamenta intertransversaria).
• wyrostki kolczyste - więzadła międzykolcowe (ligamenta interspinalia).
• trzony kręgów - krążki międzykręgowe (disci intervertebrales) - zbudowane z dwóch części : jądra miażdżystego (nucleus pulposus) położonego ekscentrycznie bliżej brzegu tylnego krążka oraz pierścienia włóknistego (anulus fibrosus) położonego obwodowo w stosunku do jądra miażdżystego w postaci koncentrycznie ułożonych blaszek. Komórki jądra miażdżystego oraz więzadło wierzchołka zęba są pozostałościami po strunie grzbietowej (chorda dorsalis).

Połączenie k. krzyżowej z guziczną
Jest to tzw. połączenie krzyżowo-guziczne (junctura sacrococcygea). Łączą się w nim rożki guziczne (cornua coccygea) i rożki krzyżowe (cornua sacralia). Powierzchnie są uzupełnione przez krążek międzykręgowy. Połączenie to wzmacniają :

• więzadło krzyżowo-guziczne brzuszne (odp. więzadłu podłużnemu przedniemu)
• więzadło krzyżowo-guziczne grzbietowe głębokie (odp. więzadłu podłużnemu tylnemu)
• więzadło krzyżowo-guziczne grzbietowe powierzchowne (odp. więzadłom żółtym i torebkom stawowym)
• więzadło krzyżowo-guziczne boczne ( odp. więzadłom międzypoprzecznym).

Ruchomość kręgosłupa

Ruchomość między dwoma sąsiadującymi kręgami nie jest duża jednak w wyniku sumowania się pojedynczych ruchów powstają obszerne ruchy kręgosłupa jako całości, a mianowicie:

• zginanie i prostowanie (flexio et extensio) w płaszczyźnie strzałkowej. Zakres tych ruchów wynosi w całości od 170 do 250°. Najwyraźniej ruchy te występują w odcinkach szyjnym i lędźwiowym. W części pi( wej są ograniczone ułożeniem wyrostków kolczystych oraz przez obręcz klatki piersiowej;
• skłony boczne (flexio lateralis) w płaszczyźnie czołowej. Całog chu ma zakres ok. 110°. Występują najwybitniej w odcinku piersiol W odcinku szyjnym ruchy te łączą się z ruchami obrotowymi w wyniku śnego ułożenia powierzchni stawowych;
• ruchy skrętne (rotatio) w płaszczyźnie poprzecznej. Zakres ruch^ ok. 80° w każdą stronę. Najwyraźniej występują w odcinku szyjnym stępnie piersiowym, a w odcinku lędźwiowym prawie nie występuj względu na ułożenie wyrostków stawowych w płaszczyźnie strzałkom
• ruchy obwodzenia (cirkumductio). Występują jako kombinacj wyżej wymienionych ruchów. W ruchach obwodzenia biorą udział biodrowe.

Ruchomość kręgosłupa zarówno jako całości, jak i jego poszczególnych części jest osobnicze bardzo zmienna.

Krzywizny kręgosłupa

Kręgosłup oglądany z boku nie stanowi prostej kolumny kostnej jest wygięty esowato. Są to krzywizny w płaszczyźnie strzałkowej - logiczne, czyli prawidłowe. W częściach szyjnej i lędźwiowej występuj gięcia skierowane do przodu, zwane lordozami (lordosis ceruicalis et balis), a w części piersiowej i krzyżowej - wygięcia skierowane do tej są to kifozy (kyphosis thoracica et sacralis). Fizjologiczne krzywizna gosłupa zwiększają jego elastyczność oraz pełnią funkcję amortyzł Skrzywienia kręgosłupa w płaszczyźnie czołowej określane są jako s zy (skolioses) i traktowane są jako skrzywienia patologiczne. Skolioz patyczne, czyli takie, których przyczyny są nieokreślone mogą się pój już w życiu płodowym, a najczęściej kształtują się w okresie wzras organizmu. Znanymi przyczynami skolioz są m. in.: ogólna asymetri dowy ciała, nieprawidłowe ułożenie tułowia lub głowy, czy też prawo, leworęczność. Niektórzy anatomowie twierdzą, że skrzywienia bocz n stępują u 60%-70% osobników (o zakwalifikowaniu do stanu patoh nego decyduje stopień zaawansowania skrzywień).

lista artykułów

góra strony