|
| Budowa pnia mózgu |
2 Sie 06 |
| languages |
|
virtualtrener |
 | Opis budowy pnia mózgu... |
 Rysunek przedstawiający budowę pnia mózgu
W skład pnia mózgu wchodzą następujące odcinki :
- rdzeń przedłużony (medulla oblongata) zwany także opuszką rdzenia kręgowego
(bulbus medullae spinalis)
- most (pons)
- śródmózgowie (mesencephalon)
- międzymózgowie (diencephalon)
Rozwojowo międzymózgowie powstaje z podziału przodomózgowia; śródmózgowie
pozostaje niepodzielone; natomiast tyłomózgowie podzieli się na tyłomózgowie
wtórne ( z którego powstaną most
i móżdżek) oraz rdzeniomózgowie, czyli przyszły rdzeń przedłużony.
RDZEŃ PRZEDŁUŻONY
Budowa zewnętrzna :
Na powierzchni brzusznej przebiega bruzda pośrodkowa przednia (analogiczna
jak w rdzeniu kręgowym). Rozpoczyna się ona u dołu na wysokości górnego
brzegu skrzyżowania piramid, natomiast kończy się u góry otworem ślepym
(foramen caecum). Po obu stronach szczeliny pośrodkowej przedniej leżą
piramidy (pyramides) zawierające włókna dróg korowo-rdzeniowych. Z boku
od piramidy znajduje się bruzda boczna przednia (sulcus lateralis anterior),
z której wychodzą włókna nervus hypoglossus. Z boku i ku tyłowi od row-ka
leży sznur boczny, w którego górnej części uwypukla się oliwka (oliva).
Oliwka jest ograniczona : przyśrodkowo przez bruzdę boczną przednią
do tyłu i bocznie przez bruzdę boczną tylną
od dołu jest przykryta przez włókna łukowate zewnętrzne.
Oliwka zawiera tzw. jądra oliwki dolne będące ośrodkami układu pozapiramidowego.
Powierzchnia grzbietowa składa się z dwóch części : górno-przyśrodkowej
należącej do dołu równoległobocznego, oraz dolno-bocznej będącej przedłużeniem
powierzchni grzbietowej rdzenia kręgowego. Obie części oddziela taśma
komory czwartej (taenia ventriculi quarti).
Część dolno-boczna jest podzielona na dwie symetryczne połowy przez bruzdę
pośrodkową tylną (sulcus medianus posterior), która ku dołowi przechodzi
w jednoimienną bruzdę rdzenia kręgowego.
Po obu stronach bruzdy leżą pęczek smukły i klinowaty, oddzielone przez
bruzdę pośrednią tylną (sulcus intermedius posterior). Każdy z pęczków
u góry kończy się wyniesieniem, odpowiednio guzkiem smu-kłym i guzkiem
klinowatym (tuberculum gracile et cuneatum). W powyższych guzkach znajduje
się istota szara , tworząca jądro smukłe i klinowate. Powyżej guzków zanika
bruzda oddzielająca pęczki, a do części grzbietowej rdzenia przedłużonego
dochodzi konar dolny móżdżku (pedunculus cerebellaris inferior). Bocznie
od guz-ka jądra klinowatego leży guzek popielaty (tuberculum cinereum).
Jest on tożsamy z jądrem rdzeniowym n. trójdzielnego (nucleus spinalis
s. inferior n. trigemini) i jest tworem odpowiadającym strukturom rogu
tylnego rdzenia kręgowego ( a właściwie strefie krańcowej Lissauera).
Bocznie od pęczka klinowatego i guzka popielate-go biegnie bruzda boczna
tylna (sulcus lateralis posterior); ukazują się w nim nerwy czaszkowe
: językowo-gardłowy, błędny i korzeń czaszkowy nerwu dodatkowego.
Część górno-przyśrodkowa powierzchni grzbietowej rdzenia przedłużonego
należy do tzw. dołu równoległobocznego (fossa rhomboidea), stanowiąc jego
dolną część. Pośrodkowo biegnie rowek pośrodkowy dołu równoległobocznego
(sulcus medianus fossae rhomboideae s. ventriculi quarti). Rowek przedłuża
się ku dołowi w kanał środkowy rdzenia przedłużonego (canalis centralis
medullae oblongatae). Wejście do tego kanału jest przykryte pasmem istoty
białej, zwanej zasuwką (obex), łączącej lewą i prawą część taśmy naczyniówkowej
komory IV oraz oba guzki smukłe. Pomiędzy zasuwką a dolnym kątem dołu
równoległobocznego leży zachyłek komory IV zwany piórem pisarskim (calamus
scriptorius).
Bocznie od rowka pośrodkowego komory IV znajduje się podłużne wyniesienie
zwane wyniosłością przyśrodkową (eminentia medialis). Jej dolna część
należąca do części grzbietowej rdzenia przedłużonego zwę-ża się tworząc
trójkąt nerwu podjęzykowego (trigonum nervi hypoglossi). Pod tym trójkątem
znajduje się jądro nerwu XII.
Trójkąt n. XII jest ograniczony :
- przyśrodkowo - przez rowek pośrodkowy
komory IV
- bocznie - przez rowek graniczny (sulcus limitans)
- od góry - przez prążki rdzenne komory IV (striae medullares ventriculi
IV)
Poniżej i bocznie od trójkąta podjęzykowego i bruzdy granicznej leży trójkąt
nerwu błędnego ( trigonum nervi vagi). Zawiera on jądra ruchowe nerwów
językowo-gardłowego i błędnego.
Trójkąt n. X jest ograniczony :
- przyśrodkowo - przez rowek graniczny
- bocznie - przez prążek rozdzielający (funiculus separans), będący
pasmem tkanki glejowej.
Prążek rozdzielający oddziela trójkąt nerwu błędnego od pola najdalszego
(area postrema), które bocznie i od dołu jest ograniczone przez taśmę
naczyniówkową komory IV.
MOST :
Budowa zewnętrzna :
Na powierzchni brzusznej pośrodkowo znajduje się bruzda podstawna (sulcus
basilaris), w której przebiega tętnica podstawna. Bocznie od niej leżą
wyniosłości piramidowe (eminentiae pyramidales) utworzone przez przebiegające
w nich drogi piramidowe. Brzeg dolny mostu stanowi bruzdę opuszkowo-mostową
(sulcus bulbopontinus). Boczne przedłużenie mostu stanowią konary środkowe
móżdżku (pedunculi cerebellares me-dii), zwane inaczej ramionami mostu
(brachia pontis).
Nerw trójdzielny ukazuje się na granicy mostu i konara środkowego móżdżku.
Nerw odwodzący wy-chodzi z pnia mózgu na granicy mostu i piramidy rdzenia
przedłużonego. Nerw twarzowy wychodzi z pnia mó-zgu na pograniczu mostu,
konara środkowego móżdżku i oliwki rdzenia przedłużonego w tzw. kącie
mostowo-móżdżkowym (angulus pontocerebellaris). Nerw przedsionkowo-ślimakowy
ukazuje się również
w kącie mostowo-móżdżkowym dobocznie od nerwu twarzowego i powyżej nerwu
językowo-gardłowego. Pomiędzy nerwem twarzowym a nerwem przedsionkowo-ślimakowym
widoczny jest nerw pośredni.
Powierzchnię grzbietową mostu zajmuje opisywany już poprzednio dół równoległoboczny.
Bocznie od bruzdy pośrodkowej komory IV znajduje się wyniosłość przyśrodkowa
(eminentia medialis) ograniczona bocz-nie przez rowek graniczny (sulcus
limitans). Powyżej prążków rdzennych wyniosłość tworzy wzgórek twarzowy
(colliculus facialis) - wytwarzają go neuryty jądra ruchowego n. twarzowego,
które owijając się dookoła jądra ruchowego n. odwodzącego uwypuklają w
tym miejscu dno komory IV.
Z boku od wyniosłości przyśrodkowej i trójkąta nerwu błędnego znajduje
się trójkątne pole przedsionkowe (area vestibularis) - leżą pod nim jądra
części przedsionkowej nerwu VIII. W jego pobliżu znajduje się guzek słuchowy
(tuberculum acusticum) - uwypuklenie wywołane przez jądro grzbietowe ślimaka.
Część dolna pola leży w rdzeniu przedłużonym, a część górna w moście.
Przez środek tego pola biegną prążki rdzenne komory IV. Z boku pole przedsionkowe
dochodzi do zachyłka bocznego komory IV.
W górnej części dołu równoległobocznego znajduje się miejsce sinawe (locus
coeruleus). Bocznie część należąca do mostu jest ograniczona przez konary
górne móżdżku (między nimi jest rozpięta zasłona rdzeniowa górna (velum
medullare superius).
ŚRÓDMÓZGOWIE :
Budowa zewnętrzna :
Śródmózgowie składa się z trzech części :
- pokrywy (tectum)
- nakrywki (tegmentum)
- odnóg mózgu (crura cerebri)
Pokrywę od nakrywki oddziela płaszczyzna poprowadzona przez wodociąg mózgu
(aquaeductus cerebri),
z kolei nakrywkę od odnóg mózgu na zewnątrz oddzielają bruzdy : boczna
i przyśrodkowa odnogi mózgu,
a w budowie wewnętrznej istota czarna (substantia nigra).
Odnogi mózgu wraz z nakrywką tworzą całość zwaną konarami mózgu (pedunculi
cerebri).
Na powierzchni brzusznej uwypuklają się odnogi mózgu (crura cerebri).
Między nimi znajduje się dół międzykonarowy (fossa interpeduncularis),
ograniczony z przodu ciałami suteczkowatymi, a od strony tylno-dolnej
górnym brzegiem mostu. W głębi dołu leży obszar zawierający liczne otworki
dla naczyń krwionośnych zwany istotą dziurkowaną tylną (substantia perforata
posterior). Odnoga mózgu jest odgraniczona od dołu międzykonarowego bruzdą
przyśrodkową odnogi mózgu (sulcus medialis cruris cerebri). Wychodzą z
niej nici korzeniowe nerwu okoruchowego. Powierzchnia zewnętrzna odnogi
mózgu jest odgraniczona przez bruzdę boczną odnogi mózgu (sulcus lateralis
cruris cerebri).
Na powierzchni grzbietowej widoczne są twory należące do pokrywy :
- blaszka pokrywy (lamina tecti) ,
- ramiona wzgórków (brachia colliculorum),
- trójkąt wstęgi (trigonum lemnisci).
W blaszce pokrywy wyróżniamy wzgórki górne i dolne. Wzgórki prawe od lewych
oddziela bruzda po-dłużna. W jej dolny koniec wchodzi wędzidełko zasłony
rdzeniowej górnej. Przy górnym końcu bruzda rozszerza się w trójkąt podszyszynkowy
(trigonum subpineale). Między wzgórkami górnymi i dolnymi przebiega bruzda
poprzeczna.
Ramię wzgórka górnego (brachium colliculi superioris) łączy wzgórek górny
blaszki pokrywy z ciałem kolankowatym bocznym (corpus geniculatum laterale)
i pasmem wzrokowym. Ramię wzgórka dolnego (brachium colliculi inferioris)
łączy wzgórek dolny z ciałem kolankowatym przyśrodkowym (corpus geniculatum
mediale).
Wymienione ciała kolankowate należą do zawzgórza (metathalamus); ciało
kolankowate przyśrodkowe jest podkorowym ośrodkiem słuchu, ciało kolankowate
boczne pełni funkcję podkorowego ośrodka wzroku. W ramieniu wzgórka dolnego
biegnie wstęga boczna (lemniscus lateralis), a w ramieniu wzgórka górnego
biegną włókna odruchów wzrokowych.
Poniżej ramienia wzgórka dolnego znajduje się pole zwane trójkątem wstęgi.
W tym miejscu najbardziej powierzchownie przebiegają włókna wstęgi bocznej
i przyśrodkowej.
Jest on ograniczony : - od przodu : bruzdą boczną odnogi mózgu
- od góry : przez wzgórek dolny i jego ramię
- od dołu : przez konar górny móżdżku.
Poniżej wzgórków dolnych pokrywy, bocznie od wędzidełka zasłony rdzeniowej
górnej, przyśrodkowo od trójkąta wstęgi ukazuje się nerw bloczkowy.
| Autor: | virtualtrener |
| Źródło: | brak danych |
| Opracowanie: | virtualtrener © 2003-2008 |
| |